Welkom!

Willen jullie op de hoogte blijven van mij avonturen in Zuid Afrika, kijk dan af en toe even hier op, en een reactie is natuurlijk ook altijd leuk....

Vakantieverslag compleet

Eindelijk...vakantie! Hup alle spullen in de auto en via Johannesburg naar Kaapstad gevlogen.

Kaapstad is een gezellige stad met heel erg veel eettentjes en andere gezellige dingen. De eerste dagen zijn we de buurt een beetje gaan verkennen, Longstreet, en ook Waterfront.

Ook zijn we naar Robbeneiland geweest, natuurlijk een must hier. Dat was erg indrukwekkend, vooral ook omdat je een rondleiding krijgt van iemand die daadwerkelijk vast heeft gezeten op Robbeneiland, en dus als de beste kan vertellen wat er daar allemaal gebeurde en wat dit te weeg bracht. Ook hebben we de cel van Mandela gezien.

 

Wat ook niet kan ontbreken is de wijnroute, onder andere in Stellenbosch. Hierbij kregen we om 10 uur als ontbijt een Sauvignon blanc voor onze kiezen, waarop nog vele soorten volgden. Dit ging zo de hele dag door, van de ene farm naar de andere, en uiteindelijk kwamen we rond een uur of 8 thuis, waarna we niet veel meer waard waren. Dit was wel een erg leuke dag!

 De

De volgende dag keken we weer hoopvol uit het raam of de mist nu eindelijk eens bij de Tafelberg weggetrokken was, zodat we die op konden gaan, maar nee, weer geen geluk. Wat zouden we dan eens gaan doen? Alle mensen uit ons hostel gingen naar een Food and Wine festival, en aangezien je keuzemogelijkheden met slecht weer in Kaapstad niet echt groot zijn, gingen we daar ook heen. Het leek wel een soort huishoud/horecabeurs, met allerlei lekkere hapjes en wijn om te proeven. Daar hebben we ons dus goed vermaakt die dag!

Die avond zijn we naar een trance feest geweest ergens in een 'verklede schuur' met allemaal hippies en aparte figuren. Dat is wel even wat anders dan in Nederland. Was even wennen, maar we hebben ons goed vermaakt!

Zondag hebben we een auto gehuurd en zijn we in de middag richting de grens van Namibie gereden.

 

Onderweg kwamen we terecht in een of ander gehucht waar we in een 'Karavaanpark' gingen slapen. Natuurlijk was er weer niks open op zondag, dus zijn we maar het restaurant bij de Shell gaan eten, wat uiteindelijk nog best te doen was.

De volgende dag reden we rond 7 uur 's ochtends daar weg, en hebben we de hele dag in de auto gezeten. Dat is daar echt geen straf, want de omgeving is supermooi en ook heel erg afwisselend. Dan weer ruw gebergte, dan weer vlaktes, echt super mooi! 

 

Uiteindelijk kwamen we rond 8 uur 's avonds aan in Windhoek, een grote stad in Namibie. Daar gingen we naar 'Joe' s beerplace', waar je allerlei soorten bier had en ook apart eten... zebravlees en dergelijke. Daar nog even doorgezakt met Bavaria (!) en lekker gaan slapen.

De volgende dag zijn we naar Swakopmund gereden, een wat kleiner stadje aan de kust. Dit stadje had veel meer sfeer dan Windhoek en het was hier supergezellig. En de omgeving was ook prachtig, want het ligt aan de woestijn. We reden op een gegeven moment op een weg, waarbij je aan je linkerhand de woestijn zag, en aan je rechterhand de zee. Een heel erg maf gezicht, maar ook supermooi! We zijn de auto uit gestapt en zijn zo'n woestijnheuvel opgeklommen, tot aan de punt. Niet helemaal legaal geloof ik, maar wel supermooi!

 

 

 

 

  

Die dag hebben we echt genoten, lekker eten tussen de middag, op het strand liggen en 's avonds onder het genot van een glaasje wijn de zonsondergang bekijken. Helemaal niks mis mee!

 

Nog even op bezoek geweest bij familie van Martine, die in Swakopmund wonen. Deze man heeft een vliegveldje daar en raadt eens wie er daar landden...Brad Pitt en Angelina Jolie, want zij gaat daar bevallen. Die man had geen idee wie hij de hand aan het schudden was, maar het was echt hot news daar in Namibie, het ging er de hele dag over op de radio en stond overal in de bladen. Toch jammer dat wij ze niet hebben gespot...

De volgende dag was het helaas alweer tijd voor ons om in de auto terug naar Kaapstad te vertrekken...met pijn in ons hart, want het was echt een superplek. Maar helaas..we hadden de auto maar voor een weekje gehuurd, en om zeker te zijn dat we op tijd terug waren vertrokken we maar weer. Achteraf gezien was het allemaal wel een beetje gekkenwerk, want het is dus zo'n 2000 km heen rijden, en ook weer terug, en we zijn dus 5 daagjes weg geweest. Reken maar uit. Maar goed, we hebben er totaal geen spijt van, het was een superleuke roadtrip, want onderweg was ook veel te zien.

Wel een beetje jammer dat het weer keihard aan het regenen was toen we weer terug kwamen in Kaapstad vrijdag. Maar goed, we hadden de auto nog voor een dagje, dus de volgende dag zijn we hier lekker langs de kust gaan rijden, o.a. Seapoint, wat ook erg leuk was.

 

's Avonds hebben we heerlijk gegeten in een Belgisch restaurant, waar ik zelfs Hoegaarden van de tap kon drinken...heerlijk! We ontmoetten daar een paar mensen en we zijn met hen naar een Spaanse bar, een grote discotheek en last but not least naar een gay bar geweest. Dat was echt lachen! We keken onze ogen uit!

Het weer werd beter en beter en ja hoor, vandaag (maandag) konden we de Tafelberg op! Dat was ook echt prachtig, die natuur hier is echt geweldig!

 

Morgen gaan we naar een Spa midden in de bergen, waar we de hele dag kunnen badderen, de sauna in kunnen en afspraak hebben voor een back, neck, head and shoulder massage. Heerlijk! Ik vermaak me hier dus nog wel dit laatste weekje...

Kaapstad!!

Even snel een berichtje vanuit Kaapstad, zonder foto's helaas dit keer, maar die komen misschein later nog. Kaapstad is een supertoffe stad waar je volop kunt shoppen, eten en stappen. Het is echt heel anders dan de rest van Zuid Afrika wat ik tot nu toe hebt gezien, veel vrijer, open minded en moderner. Hier kun je zelfs 's nachts over straat (niet overal, maar wel Long street, waar wij zitten). Dit is echt een verademing hier, en het lijkt ook net of we helemaal niet meer in Zuid Afrika zijn! 

Vandaag zijn we naar Robbeneiland geweest, erg indrukwekkend! Morgen gaan we een wijnroute rijden hier, van 9 uur 's ochtends tot 7 uur 's avonds geloof ik, dus dat wordt nog wat! Ben benieuwd... Jullie horen snel meer van me!

Week 13

Dit is alweer het laatste bericht dat ik vanuit Groblersdal ga schrijven. We vertrekken zondag naar Johannesburg, waar vandaan we maandag naar Kaapstad gaan vliegen. Daar heb ik echt super veel zin in! Ik kan niet wachten!

Deze week hebben we alle vragenlijsten ingevoerd en gewerkt aan ons kleurtje in onze prachtige tuin. Achteraf niet zo slim, want we hoorden maandag avond ineens dat we een presentatie moeten geven aan Hugo Tempelman, Adri Vermeer, Koen en het gehele NAAP team. Als ik dat van tevoren had geweten was ik al eerder begonnen met het analyseren van de data, iets dat we van plan waren in Nederland pas te doen.

Zaterdag gingen we naar de bruiloft van Daina, één van de leden van het NAAP team. Om half 9 verzamelden we ons met het NAAP team bij de kliniek om naar Witbank te gaan, Zo’n 120 km daar vandaan. Eer dat iedereen er was en we weg gingen was het al 10 uur (we verzamelden al om 9 uur bij de kliniek). We kwamen rond 11 uur in Witbank aan, en toen moesten ze ineens nog cadeaus en drank halen, want als je alcohol wilde drinken moest je dat zelf mee nemen omdat het bruidspaar zelf niet drinkt. Dat ging ook weer lekker op een Zuid Afrikaans tempo, dus eer we daar weg waren was het ook alweer een uur of 12… Maar wat fotootjes gnomen tijdens het wachten…

Kwamen we eindelijk bij de kerk aan, was de ceremonie net afgelopen en kwamen ze de kerk uitlopen...gemist dus. Daar baalden we wel van, maar ja, op dat moment even niks aan te doen. We zijn toen met hen meegegaan naar een plek waar de foto’s werden genomen van het bruidspaar en dergelijke. Ze keken de hele tijd niet echt vrolijk, je merkte echt dat ze het allemaal erg spannend vonden. Maar het zag er allemaal erg mooi uit!

Op een gegeven moment werden wij (Fanny, Martine en ik) ook naar voren geroepen om voor de fotograaf te poseren met het bruidspaar. Ik stemde in, hoewel ik het apart vond dat wij er ook op gingen, op voorwaarde dat ze wel lachte op de foto. Dat deed ze toen gelukkig wel.

Later gingen we weer terug naar de kerk, die  bomvol zat en behangen was met allemaal doeken, waar de volgende bezigheden begonnen.

Ze gaan dan alle cadeaus opnoemen, en van wie het was. Voor de mensen die geld gaven hield dit dus in: ‘Meneer en mevrouw … , hebben 50 rand gegeven. Erg apart… Ze kregen een stuk of 20 dekbedden/dekens (wat moet je ermee?) of andere grote cadeaus zoals een strijkplank, dus wij vielen nogal op met ons ‘kleine’ pakje, want we hadden gouden oorbelletjes voor haar gekocht. Daarna nog even gedansd met het NAAP team, ook op straat, wat erg grappig was.

Toen moesten we alweer naar huis voordat het feest voorbij was, omdat we niet in het donker willen rijden.

Zondag zijn Fanny, Martine, Suzanne (nieuwe huisgenote) en ik vertrokken naar de Blyde river canyon, vlakbij Sabie. Je hebt daar echt een prachtige natuur en super mooie uitzichten. Zondag was het ijskoud daar en aangezien we nogal laat aankwamen zijn we toen alleen naar God’s window en 'The three pinnacles' gegaan.

Het was heel erg mooi, maar ook heel erg koud. ’s Avonds hebben we heel erg lekker gegeten in ‘the boat house’ in Graskop en hebben we heerlijk geslapen om de volgende dag weer vroeg op pad te gaan om de rest van de omgeving te verkennen.

Die dag zijn we naar de potholes gegaan, hele mooie vormen in de rotsen, die daarin zijn uitgehold. Een heel erg mooi aanzicht.

Ook zijn we naar de three rondavels geweest, waar je ook een fantastisch uitzicht had en we ook even langs ‘don’t pass this sign’ bordjes moesten om op een uitsteeksel van een rots te gaan zitten. Wat een uitzicht! Daar zou ik wel een hele dag kunnen zitten om even alles op een rijtje te zetten.

Maar helaas…we moesten weer door als we voor het donker thuis wilden zijn. We hebben nog ergens heerlijk geluncht en zijn weer terug gereden.

Op de weg terug naar huis kwamen we een giraffe tegen die langs de weg liep (wel achter een hek hoor), maar toch erg tof om even te zien, zeker voor Suzanne, die pas net in Zuid Afrika is.

Dinsdag zijn we naar de boekpresentatie geweest van het boek dat Adri Vermeer (de professor die heeft geregeld dat we hier nu zitten) en Hugo Tempelman (oprichter van de kliniek en alles er omheen) geweest in Pretoria. De meiden van Sizanani village die ook onderzoek doen en ,tot mijn grote verassing ook Wies, waren er ook. Dat was erg interessant en we hebben het boek ook gesigneerd mee naar huis mogen nemen. Nu nog even flink aan de slag voor de presentatie en de spullen pakken, en dan vertrekken we….

Hopelijk kan ik vanuit Kaapstad ook iets van me laten horen, al hebben we onze laptops dan niet meer bij de hand. Maar er moet vast wel ergens een internetcafé te vinden zijn van waaruit ik mijn verslag kan doen. Jullie merken het vanzelf…

Week 12

Deze week hebben we het afnemen van de vragenlijst afgerond. We hebben er nu in totaal rond de 380 gedaan gedurende de hele periode. Nu is het dus een kwestie van invoeren, computerwerk, dus we gaan niet meer naar Elandsdoorn. Dat is wel jammer, maar aan de andere kant is het ook wel erg fijn om dit onderdeel nu afgesloten te hebben.

Vrijdagochtend hebben we de laatste vragenlijsten gedaan en ’s middags zijn we naar Johannesburg vertrokken. Dit weekend was Sheila jarig en ze had mij, Fanny en Martine uitgenodigd om op haar verjaardag te komen. Ze werkt doordeweeks op de kliniek en woont dus bij ons, maar ze woont eigenlijk in Johannesburg. Ze heeft daar ook een dochter, en gaat daar eens in de 2 weken ongeveer heen. Ze woont in de wijk Hillbrow, niet echt een wijk waar je normaal als toerist komt, maar de flat waarin haar appartementje zit zag er goed uit. Wel even wennen hoor, zo’n grote stad, en ook de vele wegen die ernaartoe leiden waren nogal verwarrend, we zijn nogal een paar keer verdwaald... Maar wel heel erg leuk om weer eens even in een stad te zijn, omdat we natuurlijk ons geweldige dorp Groblersdal gewend zijn. We gingen meteen naar de dertiende etage om van het uitzicht te genieten.

Om 12 uur werd Sheila jarig, dus werden de feestmutsjes tevoorschijn gehaald en kreeg ze alvast wat cadeautjes.

De volgende dag kwamen de zus van Sheila en haar twee dochtertjes Dudusele en Babasele al vroeg aan, om een uurtje of 5 ’s ochtends. Nog heel even geslapen en toen zijn we met zijn allen naar een mall in de buurt gegaan. Wat kun je daar lekker shoppen zeg! Supermooie winkels, helaas liet mijn budget het niet toe om iets te kopen…

We gingen daar ook naar de supermarkt om boodschappen voor het feestje te doen. Wat een winkel zeg! Supergroot en je kan daar alle lekkere dingen die je maar kan bedenken krijgen. Dat willen wij ook wel in Groblersdal! We waren ook helemaal blij dat we stokbrood (hebben ze op één of andere manier nergens) hadden gevonden en hebben ook een lekker stukje oude kaas gekocht. Ook kon je op elke hoek allerlei dingetjes proeven, zoals garnalen, kleine hotdogjes, koffie, enzovoort, nou daar heb ik als echte Nederlander natuurlijk ook lekker van geprofiteerd!

Nog even lekker koffie gedronken daar en weer terug naar het flatje om de voorbereidingen te treffen voor het feestje.

Er kwamen nog wat nichten van Sheila en hun man, en nog een heel schattig baby’tje. We waren niet echt met veel, maar precies genoeg om het al lekker druk te maken in het flatje. We hebben heerlijk gegeten, er was allerlei Afrikaans eten, echt heel erg lekker. Ook de drank vloeide rijkelijk.

Het swingen begon al meteen en iedereen deed lekker mee. Hoe gekker je deed, hoe beter het was, dus ik heb me prima vermaakt! Ook heel leuk om te zien hoe die kleine meiden kunnen dansen, dat zit er echt al goed.

 

  

De volgende dag waren we al weer vroeg op en zijn we naar een Afrikaanse craft market gegaan, waar ik een aantal hele mooie dingen heb gekocht, onder andere beeldjes.

Hierna was het tijd om mijn moeder en Kees van het vliegveld te gaan halen. Ook op de weg hierheen vinden ging niet helemaal soepel, maar we kwamen er uiteindelijk wel. Het weerzien was erg leuk! We zijn naar Pretoria gereden om het Voortrekkersmonument te gaan bekijken. Dit is wel erg mooi, maar had wel weer een erg nationalistische stempel, een betoog dat de blanke Afrikaners zo geweldig zijn en waren. Dat vind ik altijd een beetje jammer…Je had er wel een erg mooi uitzicht.

 uitzicht

' s Avonds zijn we uiteten geweest bij onze vaste stek Pommodoro’s, het enige restaurant in Groblersdal dat open is op zondag. Dit was erg gezellig.

Maandag hebben we mama en Kees een rondleiding gegeven op de kliniek en alles wat daar omheen zit. Helaas was het een feestdag (die hebben ze hier nogal veel), en was alles gesloten. Ze hebben dus niet kunnen zien hoe dat er dus precies aan toe gaat, maar wel een algemene indruk op kunnen doen.

Later die dag zijn we nog even naar Loskopdam gereden, die nog steeds aan het overstromen is, wat normaal maar één keer in de vijf jaar gebeurd. Ik heb hem alleen nog niet droog gezien in die drie maanden, maar goed. Dat is wel leuk om even te zien.

’s Avonds nog even genieten van het uitzicht bij het restaurant waar we gingen eten, Guinea Feathers, een heel erg leuk restaurant met heerlijk eten. Ook dit keer smaakte het me goed.

Vanochtend hebben we mijn moeder en Kees uitgezwaaid, die een mooie rondreis gaan maken hier. Ik ben wel jaloers, want ik kan ook niet wachten tot die laatste twee weken voorbij zijn en Fanny, Martine en ik ook lekker gaan reizen. Maar goed, tot die tijd nog maar even verder met de statistieken…

Week 11

Deze week hebben we niks heftigs gedaan. We hebben in 4 dagen 100 vragenlijsten afgenomen, wat wel lekker aantikt. Gisteren kregen we te horen dat we alleen nog deze week hebben om de vragenlijsten af te nemen. We zitten nu op ruim 300, dus als we nog even hard doorwerken moet dit lukken en hebben we nog tijd om alles in te voeren en alvast wat berekeningen te doen.

Dit weekend zijn we zaterdag naar de opening van een nieuwe preschool geweest, wat erg leuk was. We waren er al vroeg, dus zagen we nog op welke manier het eten voor 300 mensen werd bereid in enorme ketels. Erg leuk om te zien.

Al die kleine kindjes en veel performances, van de kleuters zelf, maar ook van NAAP. Op de foto zie je voorste twee rechtse meiden die ons helpen met de vragenlijsten.

Zelf zijn we ook nog even het podium op gestapt om een dansje mee te doen, dat kunnen ze altijd wel waarderen, hoe houterig we ook dansen in vergelijking met hen.

We waren erg moe van de week, dus na een aantal wijntjes in de tuin lekker vroeg naar bed gegaan. Op zich konden we uitslapen, maar ik merk dat ik echt in dat ritme zit, en echt vroeg wakker ben.

Zondag hebben we lekker rustig aan gedaan, en zijn we naar Dullstroom gereden en Sheila meegenomen. Daar hebben we lekker geluncht.

Gelukkig hebben we nu een nieuwe auto, een bakkie, want we moesten over wegen die we met onze Toyota Corolla niet hadden kunnen nemen… We zijn er dan ook erg blij mee, ook leuk dat er ‘Ndoluvu Medical Centre en dergelijke op staat. We krijgen daar ook veel aanspraak mee.

 

 

Dit weekend gaan we naar Johannesburg, naar de verjaardag van Sheila, onze huisgenote. Ook krijgen we hooggeëerd bezoek zondag, mijn moeder komt hierheen, dus dat is ook heel erg leuk.

Week 10

Deze week hadden we helaas alleen maandag mensen tot onze beschikking om te helpen bij het afnemen van de vragenlijsten, dus wat dat betreft niet echt veel opgeschoten. Zo hadden we wel tijd genoeg om alle tot  nu toe verzamelde data in te voeren in de computer, dus daar zijn we veel mee bezig geweest. Dinsdag was er weer een event, waarbij de NAAP-leden ieder een dramagroepje hadden begeleid, en dit op gingen voeren. Dit was erg leuk, ondanks dat we niet zoveel van het Zulu verstonden. We hadden de kinderen van Sheila, die hier een weekje aan het logeren waren, meegenomen en zij vonden het ook erg grappig allemaal. Er wordt zo op een luchtige, humoristische manier over AIDS gepraat in die stukjes.

Donderdag vertrokken we naar Sodwana Bay, aan de kust, iets onder Mozambique. Ons plan was om te gaan kamperen, dus de auto zat volgeladen met matrassen, tenten en dergelijke.

We kwamen ’s avonds best laat aan in het donker (om 6 uur ’s avonds is het al donker hier) en waren moe van de lange reis, die toch wel 9 uur duurde. We huurden die avond daarom maar een chalet, wat echt super luxe bleek te zijn. Die avond zijn we nog even op stap geweest in de plaatselijke kroeg, waar de mannen nogal opdringerig zijn. Voor we het wisten kregen we van drie kanten drinken aangeboden, en we mochten geen nee zeggen dus kwam het ook nog eens allemaal tegelijk. Een rare bedoeling. Maar toch altijd leuk om naar deze figuren te kijken. 

De volgende dag gingen we de gates van Sodwana Bay binnen, en boekten we een plek voor ons tentje. Die hadden we van een vriend hier geleend, en leek meer op een speelgoedtentje, zonder buitentent of iets. Maar goed,we hebben er twee matrassen en wat dekens in gepropt, en dat ging allemaal best prima.

 

Nadat we het tentje hadden opgezet gingen we lekker op het strand liggen bakken. Heerlijk! De Indische oceaan heeft best hoge golven, dus hebben we ons lekker uit kunnen leven. Heel erg fijn om zo op het strand te liggen, dat geeft je echt een vakantiegevoel! Daarna lekker wat drinken met een mooi uitzicht en lekker uiteten geweest.

De volgende dag gingen Fanny en ik duiken. Voor de eerste keer ging ik van een boot af, ik ben gewend om zo de zee in te lopen, dus dat was wel leuk om een keer te doen. We gingen met zo’n rubberen boot een heel stuk de zee in, wat op zich al een avontuur was, aangezien de golven hoog waren en de boot er met een vaart over heen ging. Je moest dan ook een reddingsvest aan en je heel erg stevig vasthouden. Toen we op de duikplek waren was ik helemaal duizelig van de boottocht. Dan je spullen zien te vinden en achterover van de boot af in het water. Tot nu toe was het allemaal nog spannend, maar eenmaal in het water hield dit helaas snel op. We gingen met in totaal 9 mensen duiken, waarvan vier resque divers, Fan en ik, de instructrice en twee mensen die bezig waren met het halen van hun open water brevet en die nog nooit echt in de zee hadden gedoken. We gingen via een lijn naar beneden, en toen duurde het al een hele tijd totdat iedereen dan eindelijk beneden was. Verder bleef het tempo hetzelfde en gingen we niet dieper dan ik geloof een meter of 15. Dat was dus wel jammer, aangezien het best een dure hobby is, dat duiken. Ook was het jammer dat we de haaien niet gezien hebben, die daar rond schijnen te zwemmen. Maar Fan en ik vermaakten ons wel, we gingen een beetje onze eigen gang en hadden een onderwatercamera bij ons, dus waren foto’s aan het maken. We gingen overal op zoek naar die haaien, maar helaas niet gezien…

 

Toen de boot weer op en toen we weer aankwamen begon het te regenen. Miezeren, en toen harder en harder. Binnen een mum van tijd waren we helemaal doorweekt en hadden we het ijskoud. Alles was ook nat, want de kwaliteit van de tent was niet echt denderend! We hadden de meeste spullen gelukkig in de auto staan, maar de matrassen en alles waren doorweekt. We hebben snel de tent opgebroken en zijn vertrokken naar St. Lucia. Dit is een wat toeristischere strandplek met heel veel restaurants en cafeetjes. Daar zijn we in een hostel gegaan en na alles uitgehangen te hebben zijn we daar een beetje gaan rondlopen en shoppen. Echt heel erg jammer van het weer, maar we vermaakten ons wel. ’s Avonds hebben we heerlijk vis gegeten daar en zijn we naar een kroegje gegaan. Dat was heel erg gezellig!

De volgende dag nog snel even naar het strand van St. Lucia, wat echt een heel erg mooi strand is. Nog even snel een beetje bijkleuren.

 

En dan de reis weer terug naar Groblersdal. De omgeving is echt super mooi, het landschap verandert ook steeds, en je kijkt je ogen uit.

Alhoewel…soms gingen de ogen ook even dicht…. 

  

Week 9

Daar ben ik weer...week 9 alweer. De tijd gaat echt snel. Vandaag hebben we ook nog eens besloten om eerder terug te gaan vliegen, omdat het geld te snel gaat en dit natuurlijk helemaal het geval is als we gaan reizen. We vliegen nu dus 4 juni terug in plaats van 15 juni. Wel jammer, maar ja, even niet zoveel keuze en we hebben hier al heel erg veel gezien in de omgeving en gaan dan nog een paar weken rond Kaapstad reizen, wat me ook erg mooi lijkt.

Maar goed, week 9 dus. We hebben weer heel wat vragenlijsten afgenomen en zitten nu op ruim 150 schat ik. Dat gaat dus gewoon door.

Vrijdag stond in het teken van het vertrek van onze huisgenoten Remco & Remco. 's Middags was daarvoor een feestje bij NAAP, waarbij ze ook weer gingen zingen, wat echt heel erg mooi is! Ze hadden het versierd als een soort kinderfeestje, erg grappig.

 Afscheidsfeestje bij NAAP

's Avonds was er een afscheidsfeestje met braai in een resort, wat ook erg gezellig was. Dat feestje ging door tot in de late uurtjes en zaterdag om 7 uur stond Sheila alweer naast ons bed dat we de jongens uit moesten komen zwaaien. Dat hebben we dus gedaan en toen zijn een paar uurtjes later in de auto gestapt om naar Sabie te gaan. Daar waren we al eerder geweest, maar toen was het zo'n slecht weer dat we niet veel konden doen. Deze zaterdag was het weer een stuk beter en zijn we gaan abseilen. Dat was zo'n 25 meter hoog, niet echt spectaculair, maar dat randje was toch wel even slikken... Fanny en ik wilden het eigenlijk bij een waterval doen, maar aangezien Martine en Hilde (nieuwe huisgenote) zo bang waren deden we het maar 'droog'. Wel echt gelachen om het gegil van Hilde en Martine is uiteindelijk helemaal niet gegaan. Op de foto's kun je wel een beetje zien hoe dat ging.

Het randje....Het randje...

Dan naar beneden klimmen...

En voor je het weet ben je alweer bijna bij de grond.

Daarna lekker bijgekomen met een wijntje en 's avonds lekker uiteten geweest in Sabie.

De volgende dag was het helaas wel weer koud in Sabie. We meldden ons om 10 uur 's ochtends om te gaan tuben, oftewel in een rubberen band van de rivier af gaan. We kregen onze pakken en natuurlijk had die van mij weer een enorm gat bij mijn kont. Lekker voor schut!

 

Om 11 uur waren we daadwerkelijk bij de rivier en kon het avontuur beginnen. In het begin moesten we heel veel lopen met die tube op onze schouders, omdat het water te hoog stond om sommige versnellingen te nemen. Toen we dan eindelijk onze eerste rapid namen viel ik er meteen vanaf en heb ik deze onze water beleeft. Best creepy, want ik kreeg echt geen adem. Maar goed, alles kwam uiteindelijk weer goed en ik ging vol goede moed de volgende in. Bij deze kwam ik vast te zitten, waardoor ik wederom zonder tube verder ging en van de rotsen af knalde... Al met al ben ik van de 9 versnellingen bij slechts 1 op de tube blijven zitten, namelijk de laatste. Het is nu alweer een paar dagen geleden, maar mijn stuitje doet er nog steeds pijn van en ik zit onder de blauwe plekken. Ook hebben wij er ruim 5 uur over gedaan in de kou, in tegenstelling tot het gemiddelde van 3 uur. Dat was dus niet echt mijn ding, maar toch vond ik het erg leuk en heb ik erg veel gelachen uit zelfspot en ook om Hilde, die weer constant aan het gillen was. Jammer dat we hier geen foto's van hebben kunnen maken. Hierna reden we terug en hebben we nog wat foto's genomen van het mooie landschap. Dat was weer een mooie week...

Weekend week 8

Deze week zijn we weer flink aan de slag geweest met het afnemen van de vragenlijsten. Dat gaat over het algemeen nog steeds heel erg goed. Er was een klein akkefietje bij Fanny en de meiden met wie zij op pad was. Daar was een man boos geworden om de vragen die we stellen en was blijkbaar nog doorgedraaid en gaan schreeuwen en dergelijke. De twee meiden van NAAP waren hierna helemaal van slag en konden niet begrijpen dat iemand zich zo kan gedragen. Ach ja…dat zijn de dingen die je dan tegen kan komen. Of iemand die bij vraag 40 (na al een uur naar allerlei verhalen te hebben geluisterd) besluit dat ze op dat moment toch echt boodschappen moet gaan doen… Maar over het algemeen gaat alles nog steeds goed. We doen er gemiddeld 20 op een dag dus dat tikt al redelijk aan. Vervolgens alles invoeren in de computer en dan maar kijken wat de resultaten zijn, maar dat doen we op het laatst dus pas. Jammer dat we tijdens dit afnemen geen foto’s kunnen maken. Dit kan niet in verband met de confidentiality. Aids en hiv testen kunnen nog best gevoelige onderwerpen zijn en dan kun je moeilijk foto’s gaan maken als je vraagt of ze bijvoorbeeld iemand kennen die dood is gegaan aan aids. We hebben het wel een paar keer gevraagd, maar dit wilden ze dan liever niet. Een enkele keer wel, maar die hebben we niet met een digitale camera gemaakt, dus kan ik niet op de weblog zetten…. Wel een foto van de omgeving daar. Over zulke wegen lopen we dus om de vragenlijsten af te nemen en rechts zie je de kliniek en de poort die ze elke dag moeten sluiten op een gegeven moment, omdat er TE veel mensen geholpen willen worden.

Elandsdoorn

Ook het onderzoek zelf is nogal een technisch verhaal voor de mensen die zelf niet gewend zijn om dit vaker te doen. De meeste verhalen gaan daarom dus ook over de weekenden en de foto’s zijn daar dan ook van. Het is dus niet zo dat we hier alleen maar vakantie aan het vieren zijn, maar er wordt ook wel serieus gewerkt. Zo, dat is dan ook weer even recht gezet, want ik heb wel de indruk dat dit wel zo overkomt.

Donderdag  hebben we gezellig hier gegeten met twee andere meiden, verloskundigen die hier een maand meelopen. Dat was heel gezellig, totdat Martine ziek werd. Die heeft de hele nacht last gehad van overgeven en diarree. Vanaf toen begon de ziekenboeg hier. Vrijdagochtend voelde ik me zwaar belabberd, van dat klamme zweet en van die koude rillingen over heel mijn lichaam. Dat ging dus niet echt goed. Het voelde verdacht veel als blaasontsteking, dat gevoel kende ik nog wel. Ik werd er gek van om de hele tijd op mijn bed te liggen, dus ben ik toch maar in auto gestapt om naar Witbank te gaan (+/- 1.5 uur rijden) om ons visum op te halen wat we de week ervoor hadden geregeld. Dat is gelukkig allemaal gelukt en ’s avonds voelde ik me al beter. Toen kreeg Fanny alleen last van migraine en heel erg last van haar hoofd… We waren dus alledrie een soort van ziek, alleen alledrie iets anders en op een ander tijdstip.

Martine en ik zijn die avond nog wel naar een braai geweest voor het afscheid van de tandartsen die hier een maand lang in een grote truck hebben rondgereisd, compleet met behandelstoel en apparatuur. Dat is ook echt fantastisch werk dat zij doen. Er is voor de mensen in de townships namelijk geen dental care. Ze laten hun tanden zolang verslechteren totdat hun tanden/kiezen getrokken moeten worden. Dat is dan ook de enige vorm van ‘zorg’ die er op dat gebied is. Die truck gaat dus de township in om het wel professioneel aan te pakken. Ook een aantal leden van het NAAP team waren behandeld en je zag echt goed het verschil! Veel hadden er namelijk echt bruine tanden, maar die zijn weer wit gepolijst.

Maar goed, we waren dus op die braai waar ook veel artsen en apothekers van de kliniek aanwezig waren. Ik vertelde hoe ik me die dag voelde en van alle kanten kreeg ik te horen dat ik beter wat medicijnen tegen blaasontsteking kon nemen. Ik heb die avond dus een kuurtje van die apotheker gekregen en dat heeft al flink geholpen. Het ging dus wel weer, en dat was maar goed ook, want dit weekend kwamen Wies en de andere dames van Sizanani village bij ons een kijkje nemen. Daar hebben we zaterdag heerlijk mee geluncht en gezond aan het zwembad. Dat vonden ze heerlijk, want dat hebben zij daar niet.

Lunch bij pool

’s Avonds lekker gegeten in onze vaste stek, Pommidori’s. Dat was erg gezellig!

Eten bij Pommies

Ik ben die avond lekker vroeg mijn bed in gegaan, omdat ik me nog niet helemaal fit voelde.

Zondag hebben we het ook lekker genomen van het prachtige weer (+/- 30 graden). Lekker liggen zonnen en veel gezwommen om af te koelen af en toe.

Bommetje!!! 

 Lekker zonnen!!

 Lekker biertje in zwembad

Aan het eind van de middag zijn we nog even naar Elandsdoorn (de township waar we werken) gereden om daar de kliniek en de rest daar omheen te laten zien.

Daar scheidden onze wegen, en reden we allemaal weer lekker bijgekleurd naar huis. Een rustig weekendje dus, om allemaal weer helemaal de oude te worden, maar wel heerlijk bij kunnen komen.

Week 7

Deze week heb ik niet echt veel te vertellen. Doordeweeks hebben we de try out uitgewerkt van de 38 vragenlijsten die we de week ervoor hebben afgenomen. Op basis hiervan hebben we in de vragenlijst aanpassingen gemaakt voor de laatste versie. Deze versie zijn we nu aan het afnemen met behulp van vier leden van het NAAP team. Hiermee zijn we nu van 8 uur tot ongeveer 4 uur bezig elke dag. Dus dat is om kwart voor 7 op staan. Dat kan af en toe best vroeg zijn, maar het is erg leuk om te doen. Nog steeds is de ervaring dat de mensen heel erg aardig zijn en zijn we nog geen enkele keer afgewezen. Ook zijn de mensen op de kliniek en de mensen van het NAAP alltijd even vriendelijk en ook blij als je er bent.

Dit weekend zijn we in Groblersdal gebleven, voornamelijk om te besparen in de kosten want die weekendjes tikken nogal aan! Ook de kosten van het leven zelf hier vallen nogal tegen, met bijvoorbeeld boodschappen doen scheelt het niet eens echt veel met Nederland, sommige dingen zijn zelfs duurder hier.

Dit weekend bestond vooral uit eten, zonnen en uitgaan. Adri Vermeer, de professor van de universiteit van Utrecht die de samenwerking met deze projecten mogelijk heeft gemaakt was hier voor een paar dagen. Zondag zijn we met hem, Hugo Tempelman (oprichter van kliniek) en nog een aantal mensen uiteten geweest. Vrijdag zijn we weer naar 'Die Kuipe' geweest, de plaatselijke kroeg. Dat was wel heel gezellig en je merkt dat je er ook stiekem steeds meer mensen begint te kennen. Adri (69 jaar oud) ging ook mee. Dat was wel grappig, hij had het erg naar zijn zin. Zaterdag hebben we bij de lodge waar hij zit koffie gedronken en 's avonds met een groep uiteten geweest. Daarna met zijn allen bij ons gezeten, was ook heel gezellig.

Adri op bezoek

 Lol met Sjeffie!

Zondag zijn we lekker bijgekleurd, zodat we weer klaar waren om met het harde werken te beginnen... Wel lekker om af en toe thuis te blijven, maar ik hoop dat ik toch wat interessantere dingen te melden heb na het volgende weekend. We zullen zien!

 Lekker zonnen!

 

Vervolg week 6

Na het community event reden we door naar Sizanani village, het medische dorp waar Wies, haar vriendin Rianne en twee meiden die ik van de studie ken zitten, namelijk Sanne en Karin. Dat is zo'n 100 kilometer van Groblersdal vandaan. Het was wel heel raar om Wies ook zo in Zuid Afrika te zien, met haar eigen leventje hier, maar natuurlijk was het ook heel erg leuk om haar weer te zien!  Daar hebben we eerst lekker gegeten. Eten in huiskamer van meiden van Sizanani

Daarna zijn we gaan karaoken, wat heel erg gezellig was. Ze hebben daar een enorme televisie en heel veel karaoke-cd's, dus voor ieder wat wils. Ik heb lekker geblèrt, want zingen kun je het niet noemen, dat is niet mijn sterkste kant... Lekker eten in Pretoria

De volgende dag hebben we lekker samen tosti's gegeten als ontbijt, en zijn we richting Pretoria gereden. We gingen weer naar Menlyn, een enorme shopping mall. Lekker geshopt en gegeten en toen zijn we naar North South backpacker's gereden, waar we die nacht gingen slapen. Vanuit daar kun je in een paar minuten naar Hatfield, het uitgaanscentrum, lopen. Het regende alleen met bakken dus na een tijdje wachten zijn we vertrokken. Lekker uiteten gegaan daar, waarbij iedereen een enorm bord pasta kreeg (behalve ik), wat niemand op kreeg, maar wel heel erg lekker was. Lekker eten in Pretoria

Na het eten hebben we een lekkere cocktail gedronken in een barretje, en zijn we gaan dansen in een soort van discotheek. Dat was erg gezellig, zo met zeven meiden. Even wat foto's voor de indruk:

Lekker stappen!

 Wies, Sanne, Karen, ik, Rianne, Martine en Fan

Later op de avond zijn we nog naar een tent gegaan waar alleen maar zwarte afrikaners zitten. Dat is wel grappig, met zeven blanke meiden zo'n tent binnen gaan. Ze vinden dat dan juist heel tof en zijn heel open. Dus daar met allerlei mensen gepraat en toen lekker gaan slapen...

Zondag zijn we nog even naar een marktje gegaan en daar wat frutsels gekocht en weer terug gereden naar Groblersdal, waar we nog net even van het zonnetje en het zwembad konden genieten. Dat was het weekend dan weer en het begin van week 7 breekt alweer aan. Ik moet zeggen dat de tijd erg snel gaat, maar dat is een goed teken denk ik...

Week 6

  Deze week verliep qua onderzoek ongeveer hetzelfde als week 5. De mensen die ons helpen bij het afnemen van de vragenlijsten hadden een cursus van maandag tot en met woensdag en dus hebben wij in die tijd alvast de gegevens in het data-analyse programma dat we gebruiken gezet en nog meer literatuur gezocht voor de theoretische onderbouwing. Donderdag hebben we heel veel vragenlijsten afgenomen. We hebben er nu ongeveer 40 afgenomen, wat genoeg is voor de try out. Nu is het een kwestie van kijken of het zo werkt, dingen aanpassen en vervolgens nog een stuk of 300 vragenlijsten af gaan nemen.Vrijdag zijn we weer naar een community event geweest, en hebben we daar ook nog vragenlijsten afgenomen. Dat ging heel goed. De aanmeldingen voor de VCT (HIV-test) kwamen alleen niet zo goed op gang die dag. Er stond nu geen rij, dus toen hebben Martine, Fanny en ik zo'n test gedaan daar. Dat gebeurt door met een soort staafje langs je tandvlees te wrijven  Lees verder...

Fan en ik on the road

Fan en ik on the road

Picknicken onderweg

Picknicken onderweg

Cheetah!

Cheetah!

Aapjes in een boom

Aapjes in een boom

Olifant op zo'n 3 meter afstand

Olifant op zo'n 3 meter afstand

Giraf in typisch Zuid Afrikaans landschap

Giraf in typisch Zuid Afrikaans landschap

Uitzicht vanaf Olifants

Uitzicht vanaf Olifants

De lodge in Kruger: 'Olifants'

De lodge in Kruger: 'Olifants'

De waterval

De waterval